Mijn reis als psycholoog begon aan de universiteit in Nijmegen. Na mijn studie had ik het pad naar een BIG-registratie kunnen volgen en in de reguliere GGZ kunnen werken. Maar ik koos bewust anders. Ik volgde mijn hart en begon aan een postgraduaat in cliëntgerichte psychotherapie aan de KU Leuven.

Ik merkte namelijk dat het medische model en de DSM-classificaties de nadruk leggen op labels en stoornissen, terwijl ik in gesprekken telkens iets anders zag: geen diagnose, maar een uniek verhaal. Geen stoornis, maar een mens die onderweg is.

In de GGZ wordt vaak klachtgericht gewerkt: de focus ligt op symptomen en hoe die zo snel mogelijk verminderd kunnen worden, met behulp van protocollen en technieken zoals CGT, EMDR of schematherapie. Voor sommige mensen kan dat waardevol zijn. Toch voelde ik me in die manier van werken nooit thuis. Het kan aanvoelen als een pleister plakken, zonder stil te staan bij wat een klacht je eigenlijk wil vertellen. Vaak zie je dat, zodra één klacht is verminderd, er later eenzelfde of andere klacht terugkomt.

Daarom werk ik cliëntgericht. Dat betekent dat jij als mens centraal staat, niet je diagnose of je klachten. Ik werk holistisch: niet alleen je denken (cognitie), maar ook je emoties en je lijfelijk ervaren zijn belangrijk. Klachten en symptomen zie ik als signalen met een betekenis. Samen gaan we op zoek naar die betekenis en naar wat ze je willen duidelijk maken.

Ik geloof dat de cliënt zelf de wijsheid en de sleutel tot herstel in zich draagt. Niet de professional, maar jij hebt uiteindelijk de antwoorden. Mijn rol is om het proces te ondersteunen en je de ruimte te geven om jouw antwoorden te vinden.

De naam De Nomade weerspiegelt dat. Het leven is een reis: soms vraagt het dat je je aanpast aan je omgeving, soms dat je juist de moed vindt om je eigen weg te gaan. Onderweg leerde ik dat echte groei ontstaat wanneer je trouw durft te blijven aan jezelf, ook als dat niet altijd eenvoudig is.

Zo is De Nomade ontstaan: vanuit mijn overtuiging dat therapie geen routekaart hoeft te volgen die een ander heeft uitgestippeld, maar een persoonlijke reis mag zijn die we samen vormgeven. En juist dát leidt vaak tot vermindering van klachten of tot het beter leren omgaan met wat er speelt.

Het werk is van kunstenaar Erik van Os